Socio-economische vergunning

Wet van 13 augustus 2004 betreffende de vergunning van handelsvestigingen.

Op 1 maart 2005 trad de nieuwe wet op de handelsvestigingen in werking, beter bekend als de IKEA-wet.

De wet voerde een grondige hervorming door van de procedure voor de aanvraag van een socio-economische vergunning bij de vestiging van grootschalige winkels of winkelcomplexen.

De voornaamste nieuwigheden die de IKEA-wet doorvoerde waren de volgende:

• Een sterke inkorting van de procedure en de termijnen
• De beslissing over de socio-economische vergunning:

1. Tussen 400 m² netto handelsoppervlakte en 1.000 m² is de gemeente bevoegd
2. Voor meer dan 1.000 m² netto handelsoppervlakte is een advies van het Nationaal Sociaal-Economisch Comité voor de Distributie vereist; vervolgens beslist de gemeente.

• Elke band die bestond tussen de socio-economische vergunning en de stedenbouwkundige vergunning wordt doorgeknipt
• Beperkte uitbreidingen (maxima: 300 m² en 20%) en verhuisprojecten binnen beperkte straal (maximum 1000 m binnen de gemeente) moeten geen socio-economische vergunning aanvragen. Hiervoor geldt enkel een meldingsplicht bij de gemeente. Deze vereenvoudigde procedure valt buiten het bestek van deze analyse.
• De wet voerde ook het principe in van de fictieve vergunning: aanvragen waarvoor de gemeente geen beslissing genomen heeft binnen de wettelijke termijnen worden op basis van de wet automatisch toegestaan.

Wanneer moet een socio-economische vergunning worden aangevraagd?

Om de ondernemingen te omschrijven die aan de wet onderworpen zijn, gebruikt men de term "kleinhandelsbedrijf". Deze term wordt gedefinieerd als de distributie-eenheid waarvan de activiteit bestaat uit het wederverkopen op gewone wijze, in eigen naam en voor eigen rekening, van goederen aan consumenten, zonder deze goederen andere behandelingen te doen ondergaan dan die welke in de handel gebruikelijk zijn.

Het gaat dus om:  

• Winkels met een netto verkoopsoppervlakte groter dan 400 m²
• Die zich in één van volgende situaties:

1. Nieuwe winkel(complex)
2. Uitbreiding winkel(complex)
3. Verhuis winkel(complex)
4. Wijziging assortiment winkel(complex)
5. Vestiging winkel(complex) in bestaand gebouw met voorheen een andere bestemming

De netto handelsoppervlakte is de oppervlakte bestemd voor de verkoop en toegankelijkheid voor het publiek, met inbegrip van de niet-overdekte oppervlakten. Deze oppervlakte omvat met name de kassazones, de zones die zich achter de kassa’s bevinden en de inkomruimten indien deze ook worden aangewend om waren uit te stallen of te verkopen.

Welke documenten moeten aangeleverd worden ?

Hieronder volgt een opsomming van de informatie en documenten die u dient te leveren om een socio-economische vergunning aan te vragen. Alle documenten worden bij voorkeur ingediend in drievoud op A4-formaat en daarnaast wordt één elektronische versie van de aanvraag bijgeleverd.

Aan College van Burgemeester en Schepenen de volgende zaken over te maken:

• Sociaal-economisch dossier (bevat minstens gegevens over 4 criteria : ruimtelijke ligging van handelsvestiging, belangen van de consumenten, invloed van het project op werkgelegenheid, weerslag project op bestaande handel)
• Invuldocument voor vergunningsaanvraag
• Liggingplan en foto's
• Stedenbouwkundige vergunning of attest
• Haalbaarheidsstudie
• Gemeentelijk plan van aanleg of ruimtelijk uitvoeringsplan voor het gebied waar uw handelsvestiging wordt ingeplant

De aanvraag wordt ingediend op het gemeentehuis tegen indieningsbewijs. Indien het per aangetekend schrijven gebeurt, dan geldt dit als indieningsbewijs. De termijnen beginnen te lopen de dag na het indieningsbewijs.

Meer info bij dienst ruimtelijke ordening of op www.mineco.fgov.be: selecteer de balk Ondernemen, kies in onderliggende lijst: Belgische reglementering – handelsvestigingen

Of klik volgende link aan:

http://mineco.fgov.be/organization_market/stores/home_nl.htm